ترخینه، ترخنه، دوینه، ترخێنه، کشگینه، ترخانه همه و همه نام غذایی آبکی است که از دیر باز میان لرها و کردها طبخ می­شده است. از ترخینه در تاریخ ایران برای اولین بار در قرن یازده توسط زمخشری در لغت نامه­اش نام برده می­شود. و پس از آن در قرن سیزده در دانشنامه جهانگیری به نام ترخینه شناخته می­شود.

 ترخینه چه در بین لرها و چه در بین کردها دستور طبخی تقریباً یکسان دارد و هم به شکل مایع تهیه می­شود و هم به شکل جامد. برای تهیه ترخینه به شکل مایع ابتدا بلغور را در دوغ ترش می­خیسانند، البته زمان خیس کردن بلغور در دوغ در بین مردم لر و کرد متفاوت است در برخی مواقع چند ساعت، گاه چند روز  و سپس این مایع را با سبزی­های محلی و حبوبات می­پزند. اما در تهیه نوع جامد ترخینه را با دوغ ترش می­پزند و در این ترکیب سبزی­های محلی (بیشتر سبزی خشک شده) اضافه می­کنند و بعد این مایع خمیر مانند را با دست شکل می­دهند و در آفتاب خشک می­کنند. سپس هر گاه که می­خواهند ترخینه­های جامد را در آب می­خیسانند و با حبوبات و سبزی­های محلی می­پزند. ترخینه چه در بین لرها و چه در بین کردها بیشتر در فصل بهار به دلیل استفاده از سبزی­های بهاری تازه و در زمستان به دلیل خاصیت درمانی که در پیشگیری و درمان سرماخوردگی دارد طبخ می­شود.

الان فصل درست کردن این غذای محلی است ، زیرا از این به بعد نمیتوان دوغ ترش و مرغوبی را برای تهیه این نوع غذا بدست آورد. این فصل  قرص های جامد ترخینه را تهیه و برای زمستان نگه میدارند و در شبهای سرد بارانی و زمستانی بصورت سوپ مصرف میکنند .این غذا واقعا و انصافا آنتی بیوتیک قوی درخصوص سرماخوردگی است.

البته تو بعضی خونه ها حو ض های مخصوصی وجود دارد که چندین خانواده باهم  مواد مورد نیاز رو تهیه میکنن و بزرگ خانواده در آن حوض خمیر این غذا را درست میکند و بعد از خشک کردن جلو آفتاب آنرا بصورت قرص های دایره ای که در عکس مشاهده میکنید تقسیم میکنند.

 من خودم این غذارو بصورت تند و فلفلی تو هوای سرد زمستون و همزمان با  صدای شر شر بارون  ، خیلی دوسدارم بخورم...... شما چی؟

ترخینه کشکینه

 

 ترخینه کشکینه