1_ آویشن/ ازبووه  :

آویشن گیاهی كوهستانی و معطر است كه تنوع زیادی دارد. این گیاه دارای طبیعتی گرم و خشك است و از آن معمولاً به عنوان ادویه برای طعم ‌داركردن انواع غذاها مانند پیتزا، ماكارونی، لازانیا و بعضی خوراك‌ها استفاده می ‌كنند.

این گیاه در كشور ما معمولاً به صورت خشك شده و پودر مورد استفاده قرار می‌ گیرد ولی در كشورهای دیگر علاوه بر پودر آن، نوع تازه‌اش را نیز در غذا مصرف می ‌كنند زیرا آویشن تازه عطر و بوی بیشتری نسبت به نوع خشك آن دارد.

 خواص درمانی

- آویشن برای تقویت اعصاب، درمان افسردگی، خستگی و بی‌خوابی مفید بوده و همچنین نشاط ‌آور است.

- آویشن خاصیت ضد میكروبی، ضد قارچی و ضد انگلی دارد و این به جهت وجود ماده تیمون در آن است ولی با توجه به اینكه تیمون خاصیت سمی نیز دارد، در مصرف آویشن زیاده ‌روی نكنید.

- مصرف آویشن به صورت جوشانده برای رفع تنگی نفس، برونشیت، سرفه، نفخ شكم ، سوءهاضمه، آسم ، سیاه‌سرفه، سرگیجه، سردرد و زكام توصیه می ‌شود، برای این منظور 10 گرم آویشن را در یك لیتر آب ریخته و جوشانده آن را در طول روز میل كنید.

- اگر از درد مفاصل ، نقرس، ورم مفاصل و درد سیاتیك در رنج هستید نیز آویشن بخورید.

- بعضی‌ها معتقدند مالیدن جوشانده آویشن روی سر از ریزش موی سر جلوگیری می ‌كند.


2 _ پونه/ پینه :


پونه طبیعت گرم دارد .

ضد سیاه سرفه و گریپ . خلط آور . بادشکن . ضد قابض . باز کننده عروق . ضد عفونی کننده و محلل .

در تابستان اگر می خواهید عطش شما از بین رود پونه با خیار و سرکه سفید میل کنید ضمن اینکه عتش

خود را از بین برده جگــــــر خود را شفاف کنید این کار برای آنانی که چربی دارند بسیار عالی است .

درمان سرما خوردگی . زکام . سردردها . مشکلات گوارشی . کم کردن تب . ضد گلو درد . درمان حالت تهوع . دردهای قاعدگی و بی خوابی . تقویت بدن بسیار مفید است .


3 _ نان خوا/نان خدا : 

راستش اصطلاح فارسی این گیاه رو نتونستم پیدا کنم ولی اسم محلیش نان خوا(خدا ) هستش و طبق گفته ها خواص مفیدی برای قلب و اعصاب دارد.


4 _ اسپند/ اسپن : 

یکی از گیاهان نام آشنا برای ایرانی‌ها، اسپند است. دانه این گیاه در خانه سوزانده می‌شود و دود غلیظ آن برای ضدعفونی هوا ، دور کننده حشرات، خوشبوکننده فضا و به باور برخی حتی خنثی کردن چشم‌زخم و... مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

علاوه بر تمام این موارد، در آسیا از دانه‌های اسپند به عنوان ضدانگل، کرم‌کش و کشنده آمیب استفاده می‌کنند.

 

اسپند در سایر کشورها نیز طرفدار دارد؛ مردم یونان از اسپند به عنوان قاعده‌آور، کرم‌کش، مسکن و خواب‌آور استفاده می‌کنند.

 

در گذشته در هند برای سفلیس و در آفریقا نیز برای تب از اسپند استفاده می‌کردند، گرچه مصرف خوراکی این گیاه می‌تواند مسموم‌کننده باشد، اما بعضی از افراد محلی در این کشورها هنوز از آن برای درمان آسم، کولیک، تب، سنگ‌های صفراوی، سکسکه، زردی، مالاریا، دردهای عصبی، پارکینسون، افتادگی رحم، روماتیسم و بیماری‌های ادراری تناسلی استفاده می‌کنند.

 

اسپند برای افراد گرم مزاج مضر است و اگر افرادی که مزاج گرم و خشک دارند، حتی مقادیر کمی از آن را بخورند دچار مشکل خواهند شد.

 

اگر جوشانده اسپند را صاف‌کرده با عسل و روغن کنجد بنوشید، به شدت حالت تهوع ایجاد می‌کند.

 

این گیاه در افراد گرم مزاج باعث سردرد و حالت تهوع می‌شود.

 

عوارض جانبی

معمولاً از گیاه اسپند بیشتر به عنوان خوشبوکننده هوا استفاده می‌شود و شکل خوراکی آن کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد، چرا که مصرف ناصحیح آن باعث عوارضی چون تشنج، تهوع، سکسکه، ترشح بیش از حد بزاق و تضعیف سیستم اعصاب مرکزی می‌شود.

 

سمی بودن این گیاه به اندازه‌ای است که حتی حیوانات هم با مصرف آن دچار مسمومیت می‌شوند و مواردی از مرگ و میر حیوانات نیز گزارش شده است.

 

در قدیم برای کاهش تأثیر میزان سم گیاه اسپند آن را چند بار در آب خیس می‌کردند.

5 _تشنه داری/ بنجک ماشینه :

گــــياه تشنــه داری که در مناطقی از استان ايلام می رويد سالهاست که به صورت تجربی در درمان بيماری های مختلف از جمله کمک به بهبود زخم به کار می رود با اين وجود مطالعه زيادی روی آن صورت نگرفته است. به همين منظور در اين پژوهش اثر عصاره هيدروالکلی اين گياه بر روی ترميم زخم پوستی بررسی شده است. مواد و روش ها: پس از جمع آوری و خشک نمودن قسمت های مختلف گياه، عصاره هيدروالکلی آن به روش خيساندن تهيه و تغليظ گرديد. برای مطالعه از 36 راس خرگوش نيوزلندی نر و ماده در محدوده وزنی 06/2–200/1 کيلوگرم استفاده شد. طبق روش cross و همکاران زخم هايی به ابعاد 2×2 سانتی متر بر روی پوست پهلوی خرگوش ها ايجاد گرديد و سپس به شش گروه شش تايی تقسيم گرديدند: گروه اول به عنوان شاهد بدون درمان نگهداری شد، در گروه دوم از اسرين(شاهد منفی)، گروه سوم از پماد فنی توئين 1 درصد(شاهد مثبت) و در سه گروه ديگر از پمادهای ساخته شده از گياه تشنه داری با غلظت های 2 درصد، 5 درصد و 10 درصد وزنی- وزنی در پايه اسرين دوبار در روز استفاده گرديد. برای بررسی روند ترميم زخم ها هر روز کناره های زخم اندازه گيری گرديد و درصد بهبودی زخم گروه های مختلف طی تمام روزهای درمان بر اساس آزمونone way ANOVA و Tukey با يکديگر مقايسه شدند. به منظور مطالعات بافت شناسی، در روزهای هفتم و پايان درمان هر گروه نمونه هايی از ضخامت کامل زخم ها برداشته شد. يافته های پژوهش: در بررسی انجام شده متوسط زمان ترميم کامل زخم در گروه های بدون درمان و درمان شده با اسرين 21 روز، با پماد فنی توئين 1 درصد، 16 روز و با پمادهای 2 درصد، 5 درصد و 10 درصد گياه تشنه داری به ترتيب 18، 17 و 16 روز بود. در بررسی بافت شناسی نيز علائم بهبود و تکامل بافت پوست در درمان با عصاره تشنه داری کامل تر بوده است. بحث و نتيجه گيری: تمامی گروه های درمانی اختلاف معنی دار آماری(05/0< P) با گروه های دريافت کننده اســـرين و گروه شاهد داشتند اما نتايج آماری و بافت شناسی نشان می دهد که پماد تشنه داری 10 درصد نسبت به بقيه گروه ها بهترين اثر را در ترميم زخم پوستی خرگوش داشته است. با توجه به مطالعات ميکروسکوپی و ماکروسکوپی احتمال می رود مشخص گردد که اجزاء موثر گياه تشنه داری موجب تحريک ساخت کلاژن و انقباض سريعتر زخم، رگ زايی، اتساع عروقی و همچنين کاهش التهاب، خونريزی و ادم زخم می شود.